یَہوواہ مَیں پُکاردا ہاں
یہوواہ مَیں پُکاردا ہاں
میرے ول تُوں چھیتی آ
جدوں پُکاراں مَیں تَینُوں خُدایا
سُن لَے میری گلّ کنّ لا
میری دُعا ہُن تیرے حضُور وِچّ
پہُنچے وانگ بخُور دے جا
جِیویں قربانی شاماں دی ہووے
ہتّھ چُک تَیتھوں منگاں دُعا
میرے ہونٹھاں دی کر رکھوالی
مُنہ اُتے نگہبان بِٹھا
دل نا ہووے میرا بدی تے مائل1
بداں نال رلے نا جا
کھاواں نا اُہناں دے سوادلے کھانے
اُہناں وِچّوں نا اِک گِراہ
- مائل: متوجہ، کسی چیز کو خاص پسند کرنا، ایک طرف دل لگانا ↩︎